Toen je zwanger raakte, waren we zo blij. Je verhuisde naar Almere, bleef het 1^e jaar thuis om voor ons zonnetje, Elina, te zorgen. Ik bracht je KFC in het ziekenhuis, en paling, je bestelde pizza, haha. Na dat 1^e jaar ging je weer werken in de thuiszorg, weer studeren om je BIG ook in Nederland geregistreerd te krijgen. Stage lopen in het ziekenhuis, je was al snel een voorbeeld voor anderen, en de patienten waren dol op je, je kon ze ook moeilijk los laten, daarvoor was je te betrokken.

En wij, heerlijke vakanties gehad, je wilde graag naar Venetië, we hebben genoten van de sfeer, lekkere eten, ijsjes, romantische terrasjes en boottocht in de gondel.

Uiteraard gingen we minstens 1x per jaar naar Curacao, naar familie. We moesten altijd cadeautjes voor iedereen meenemen, je vond dit gewoon leuk om te doen. En altijd, lekker eten, drinken, en heel veel lol. Je was dol op zwemmen, goede mix van strand, zee, cocktails. We deden altijd leuke dingen samen, restaurantjes, steden bezoeken, Van der Valk hotel (met zembad : ), je genoot van het leven en ons gezin. In 2013 zijn we getrouwd, we zouden samen oud worden.

We zijn naar familie geweest op Dominicaanse Republiek, Punta Cana. Toen opa Bubu ziek werd, ging je een tijd naar Curacao om voor hem te zorgen. Je was steeds bezig met ons huis te veranderen, en het werd steeds mooier. Je was constant van gebeurtenissen vieren, elke verjaardag moest er een mooie taart komen, uit of Rotterdam of Den Haag. Je maakte pakketjes om uit te delen op verjaardagen. Je was erg creatief. Helaas, Sinterklaasavond 2019, voelde je een knobbeltje. Toen startte het circus. Je werd eind januari 2020 geopereerd, het leek positief, maar vlak voor de operatie bleek op een laatste scan toch een uitzaaiing. De kanker was agressief. Voor Elina en mij heb je daarna alle behandelingen ondergaan, bestraling, chemo, alles preventief. Je voelde je klote, en het was zwaar in de corona periode. Je wilde rust tijdens de behandeling, maar juist toen konden we het huis niet uit. Je was sterk, en zogenaamd schoon. Je wilde weer geluid in huis, en we kregen 2 agapornide, Koekie en Blue.

Vanaf 2021 begon het herstel,  en we kochten Brownie, helemaal jouw keus. We gingen op vakantie met Brownie naar Curacao, wat een gedoe in corona periode, maar we deden alles. Wat was Elina er blij mee. Ondanks alles, was er altijd vrolijkheid in huis, positief gestemd. Je had altijd veel plezier met vriendinnen, uitstapjes, gekkigheid. Ballonvaart, roze restaurant, rum club, stappen in Amsterdam, naar De Melkweg. Halverwege 2021 ging je weer werken, voor de GGD. Al snel was je voor hun belangrijk, en telkens als werd afgeschaald, mocht jij blijven. In 2022 hadden we een redelijk normaal jaar. Je kreeg je droomauto, met automaat (vanwege je arm, maar ook omdat je het het heerlijk rijden vond), je televisie op de slaapkamer, zodat het een hotel leek. Je was zo trots op alles wat je had bereikt. En toen werd in November 2022 ook nog je neefje Cayden geboren. Wat was je gelukkig, dit was wat je graag wilde.

Je had altijd pijntjes overgehouden aan de preventie behandeling in 2021, maar eind 2022 werd het weer iets erger. Controle bij de huisarts, begin 2023 kreeg je de uitslag, er was iets te zien in buik. Opgenomen in ziekenhuis, bleek ook nog dat je corona had. Toen kwam het nieuws dat je ongeneeslijk ziek was, met uitzaaiingen van de eerdere borstkanker in lever, maag en botten bovenlichaam. Dat was een dreun. Je ging er wel voor, second opinion in AvL, met geluk hadden we nog 5 jaar te leven, maar minstens wel 2 jaar. We putten daar weer wat hoop uit. Je werd weer bestraald, nam hormoonbehandeling, en tig medicijnen. In het begin ging dit nog goed, maar al na 4 maanden was de 1^e behandeling uitgewerkt. Vanaf september 2023 kreeg je een zwaardere hormoonbehandeling. Vanaf toen ging kwaliteit van leven hard achteruit. We zijn nog naar Curacao geweest, afscheid nemen van familie. Jij met Elina naar Tenerife, en met vriendinnen naar Kos. Je wilde met mij nog 1x naar Portugal, in maart 2024 gedaan, voor je 40^e verjaardag. Maar eigenlijk was je daarna kapot. Je hield vol, bleef vechten, want Elina’s verjaardag in mei wilde je nog meemaken. Toen kwam er nieuws met nog weer extra uitzaaiingen, en je kon niet meer. Mami Caro, je hebt er uit gehaald wat er in zat, een hele mooie tijd gehad, Elina een fantastische moeder gegeven, mij een liefdevolle vrouw die mij compleet maakte, herinneringen zijn warm, vrolijk, positief gek. We houden van je, voor altijd in onze harten. Te queremos mucho.